Bakışların gücünü bende deniyor, ilk görüşte bu aşk neden
Umudumun ışığı sende geceliyor, mehtabımsın ey yediveren!
Düşlerim “O”ndan demet deriyor,yalnızlıklarda boğuluyorum
Başkaları hep ruhumu deliyor, girdaplarında kayboluyorum
Seni ceylan sandı gözlerim, gözlerim seninle pınar oldu
Senden önce yanmayan yüreğim, sensizliğe yanar oldu
Bülbülden ibret almaz mısın, gülün nazından uslanmış
İsyanına bile ağlamaz mısın, isyanın ki bulutlara yaslanmış
Yaslanmış göğsüne iki damla, ikisi de düşmüş cennetten
Paslanmış gözlerim zamanla, ağlamayı unuttum yediveren!
Alnımda kırışıklar var, benim zamana yenilip intihar eden
Ölsem de içimde sabır var, bilirim var bir imtihan eden
Ansızın geldin buldun beni, ikiye bölündü şimdi zaman
Bindiğimiz ümitler yelkeni, batmayacak hiçbir zaman
Ayrılık varsa kaderinde, bil ki cennet dahi sürgündür
Ben miyim övdüğün kaleminde, bana ateşin ödülündür
Sensizlik zehrediyordu içimi, sensin ufkumdaki güneş
Şimdi seninle aşkın bir içimi, ufkun güneşlerine eş
Sen…sırra kadem bastığım, hep bildiğim bilinmeyen
Sen…”O”nu birlikte yaşadığım, sensin ey yediveren!