Seni,sesini,gözlerinin rengini unutmuştuk... Şu zavallı gönlümüzü yalancı sevdalarla avutmuştuk… İçimizde dayanılmaz bir hasretti büyüyüp duran. O kadar büyüdü ki, artık taşınmaz oldu inan.Sen o hasret için geldin.Sen geldin işte ama seni biz tanıyamadık. Sesin,sözün o kadar unutturulmuş ki bize, sen menkıbelerde,destanlarda hatta masallarda vardın içimizde.Sen ki evin, oymağın,mülkün asıl sahibiydin ama,sürgündeydin işte… Seni tam tanıyamadık Leyla.Yüzünde gecenin izleri var ya…Biz, gündüz güneşten mahrum, gece reklam ışıklarıyla mahmur büyüdük Leyla…Biz seni tam tanıyamadık Leyla. Senin kutlu avcıların olarak biz,bütün gönüllere girebilseydik…Ah…Her yerde senin sesin,soluğun olabilseydik…Seni sevmek sözle olmuyor Leyla. Mecnunluk öyle kolay bulunmuyor Leyla… Cünunum başımdan aşkın,Ey Kutlu Süleyman’ım, hüdhüdün şaşkın…Sen,Hüsn-ü Aşk kabilesinin gülü,Leyla oymağının bülbülü sen, Davud gibi çıkıp geldin işte yeniden…Sesinle,sözünle hüzün dolu gülen yüzünle seni yeniden bulduk gönlümüzde... Sen bir Yusuf, sen bir Süleyman,sen asrın derdine derman!Ey sevgili Leyla,sensin gönlümüze ferman…Dillerimiz velleyl okuyor, vedduha velasr ile ruhlar zamanı dokuyor…Ey Leyla,senin adın gül kokuyor… Biz seni nasıl sevmeyiz Leyla? Seni bize rahmet kılmış yüce Mevlâ…Leyla! Sen geldin,hatırlandı tekrar asıl sevda… Seni Seviyoruz Leyla…