Onu Yılmaz Kolejindeyken görme fırsatı buldum..Keşke onu anlayabilseydik, keşke daha fazla kişi anlayabilseydi..Anlattıklarından ötürü ve anlatacaklarından dolayı...
ALLAH mekanını cennet eylesin inşALLAH...

28 Temmuz 2006…Kötü haber tez ulaşırmış..Nitekim de öyle oldu..Önce yok olamaz dedim,mahvoldum,yanlıştır,eminmisin…dedim(ki her telefon çaldığında ve karşı tarafın sesinde bişiler hissettiğimde onun ölüm haberini alacakmış gibi hazırlıklı olsamda)bende hem inanıp hemde inanmak istememiştim..sürekli ne zaman,nerde,nasıl sorularını soruyodum…sonra o böyle yaptığımı görse belki de bana kızar,uyarır:canım kızım ‘ölüm Hak’tandır’ gerçeğini bana hatırlatırdı,dedim.Hele ki sonra,ölümünden bir gün önce bir okuyucusuyla yaptığı söyleşi beni çok etkiledi..:

“Hiçbirinde,By-pass da dahil,beyin ameliyatım dahil,hiç kimseyi çağırmadım,annemede haber vermedim…Bekardım o zamanlar.Şöyle olmak istiyorum;yani tüm manasıyla Allah’a şunu söylemek istiyorum:”Ben sana sığınıyorum.Sana emanet olmak istiyorum.”Dışarıda birtakım insanlar var,bana kan bulurlar,onlar benim SSK’mı hallederler.karnemi yazdırırlar gibi bir güvence istemiyorum.Herşeyimle Sen;ancak şart-ı adi olarak iyi doktor bulmak zorundayım ve ben en iyi doktoru buldum.Ve Sana (cc) sığındım biliyorsun kaç gündür dua ediyorum,neler söylediğimi sen biliyorsun..Sonuçta emanetçi olduğumuz için bakmak lazım mülke.Eğer alma zamanıysa al.Eğer kalmam hayırlısı ise kalayım.Gelmem hayırlısı ise ‘Yeter artık çok özledim,yeter artık gelmek istiyorum,Dr.Can çok bezdirdi beni.’Böyle tam inmek istiyorum.Kapının öbür tarafında ağlayan ya da emrimde bekleyen birileri olsun istemiyorum.Bu oradakilerin de çok garibine gidiyor.Soruyorlar,”Allah’tan başka kimsem yok.”diyorum…

Rabbim onun dünyevi dertlerini uhrevi mevkii de rahmete çevirsin ve mekanını cennet eylesin…