KALAN

mevsimler değişti, geldi zemheri

bahardan geriye hüzündür kalan

silindi tüm eşya zihnimde bir bir

bir tek hafızamda yüzündür kalan

kainatın dinmez demdemesinde

sözündür efendim sözündür kalan

bülbül ah ederken her nefesinde

güllere hediye nazındır kalan

şimdi, her mekanda duyulur namen

kalplerde çalınan sazındır kalan

damaklar bilmez senin tadını

gönüller bilir ki hazzındır kalan

dolaştığın yerler taş taş öpüldü

dudaklarda gayrı tozundur kalan

“elif ” i nakşettin sen içimize

hokkandır,boyandır,yazındır kalan

sen gittin,seninle her kemal gitti

gamdayım,bağrımda hüzündür kalan