mevsimler değişti, geldi zemheri
bahardan geriye hüzündür kalan
silindi tüm eşya zihnimde bir bir
bir tek hafızamda yüzündür kalan
kainatın dinmez demdemesinde
sözündür efendim sözündür kalan
bülbül ah ederken her nefesinde
güllere hediye nazındır kalan
şimdi, her mekanda duyulur namen
kalplerde çalınan sazındır kalan
damaklar bilmez senin tadını
gönüller bilir ki hazzındır
kalan dolaştığın yerler taş taş öpüldü
dudaklarda gayrı tozundur kalan
“elif ” i nakşettin sen içimize
hokkandır,boyandır,yazındır kalan
sen gittin,seninle her kemal gitti
gamdayım,bağrımda hüzündür kalan