duvarlara yazmalıymışım isyanımı
kelepçeler takmıştın bana en son
hala kilitliyim sana

hatırlar mısın bakışlarımı
kısık,heyecansız ve monoton
aşk değil miydi öldüğümüz uğruna

hissediyor musun yangımlarımı
üstüme duman çöküyor ton ton
demir atıyorum ölüm denen limana

ah bir bilebilseydin rüyalarımı
istemezdin ve diyemezdin bana "son"
ama inadına "son" bir hiç uğruna

elvedalar ile süsledin yarınımı
aşkımıza değil,benim hayatıma son
gidiyorum aşkın asıl diyarına