Uykunun olmadığı, ya da olsa bile artık o saatten sonra bana haram olduğu bir saatti. Aşk adına ne varsa bende bu dünyaya ait, hepsini öldürmem gerektiğine inandığım bütün bir ömür boyunun aksine, yaşatmalıyım demiştim dün gece. Herşeyi mehvetme yolundan çok ışığın dünyasında "mavi etme" hayallerimin yeşerdiği dakikalarda uyku ile itham edilmem, iletmem gereken mesajları kontürsüzlükten iletememem ve gecenin dördünde soğuğun iliklerimle raks ettiği dakikalarda deli gibi mesajlarımı iletebilmek için sağa sola koşup kontor aramam bile fayda etmedi demek!

Ama helal olsun! Dünyadan soğumaya çalıştığım zamanlarda bile beceremediğimi dünyaya ısınmaya yeltendiğim anlarda yaşadım!

Meleklerle Muhatap Olmak bu hale sokuyormuş demek adamı...

not:Bu yazılanların hiç bir insanla alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Onun için ne demek istediğimi anlamayanlar boşuna kafa yormasınlar, ben zaten yeterince yordum...